Trafikte iletişim
- Sözlü iletişim: Konuşma; üslup, ton ve kelime seçimi belirleyicidir.
- Sözsüz iletişim (beden dili): El-kol hareketleri, mimikler, bakış. Trafikte iletişimin büyük bölümü sözsüzdür: sinyal vermek, teşekkür işareti, el kaldırmak.
- Ben dili: Suçlamadan, kendi duygusunu ifade eden anlatım. 'Sen yanlış yaptın' yerine 'Bu durumda tedirgin oldum' demek gerilimi düşürür.
- Sen dili suçlayıcıdır ve karşı tarafı savunmaya geçirerek tartışmayı büyütür.
Empati
Kendini karşısındaki kişinin yerine koyarak onun duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışmaktır. Trafikte empati; acele eden sürücüyü, yolu bilmeyen sürücüyü veya yavaş hareket eden yaşlı yayayı anlayışla karşılamayı sağlar. Empati sempati değildir; anlamak, onaylamak zorunda kalmak anlamına gelmez.
Öfke ve öfke kontrolü
- Öfke doğal bir duygudur; sorun olan, öfkenin saldırgan davranışa dönüşmesidir.
- Trafikte öfkenin görünümleri: Hakaret ve el kol hareketleri, yakın takip, kasten önünü kesme, uzun farla rahatsız etme, ısrarlı korna, kasıtlı ani fren.
- Öfke kontrolü yöntemleri:
- Öfkenin farkına varmak ve tepkiyi geciktirmek
- Derin nefes almak, ondan geriye saymak
- Olayı kişiselleştirmemek; hatanın kasıtlı olmayabileceğini düşünmek
- Gerekirse güvenli bir yerde durup mola vermek
- Tartışmaya girmemek, göz temasından kaçınmak
- Sakinleştirici müzik dinlemek, aracı yormamak
Trafik görevlileriyle iletişim
Görevlinin talimatına uyulur, saygılı ve sakin bir üslup kullanılır. İtiraz varsa yasal yollarla (sulh ceza hâkimliğine başvuru) yapılır, olay yerinde tartışmaya girilmez.